307 به كاتب خود ، عبيد الله بن ابى رافع ، فرمود : در دواتت ليقه بگذار و ميدان تراش قلمت را وسعت بده و ميان سطرها فاصله بينداز و حروف را به هم نزديك نويس اينها براى زيبايى خط شايسته است . 308 و فرمود ( ع ) : من پيشواى مؤمنان هستم و ثروت پيشواى تباهكارا . مراد اين است كه مؤمنان پيروان من هستند و تباهكاران از پى ثروت مىروند ، همان گونه كه زنبوران از پى ملكهء ( يعسوب ) خود روند و او رئيس آنهاست . 309 يكى از يهوديان گفت : هنوز پيغمبرتان را دفن نكرده بوديد كه در او اختلاف نموديد در پاسخ او فرمود : ما در بارهء جانشينى او اختلاف كرديم نه در بارهء او . ولى شما هنوز پاهايتان از آب دريا خشك نشده بود كه به پيغمبرتان گفتيد « همانطور كه آنها را خدايانى است براى ما هم خدايى بساز . گفت : شما مردمى بىخرد هستيد . » ( 1 ) 310 از او پرسيدند كه چگونه بر اقران و هماوردان غلبه يافتى فرمود : در كارزار با مردى روياروى نشدم ، جز آنكه در دل او چيزى پديد مىآمد كه مرا بر ضد او يارى مىداد . [ اشارت است به ايجاد وحشت در دلها ] .

--> ( 1 ) . سورهء 7 ، آيهء 138 .